Artikel
Gepubliceerd: donderdag 27 september 2007

Het citaat is van oud PvdA-voorman en staatssecretaris voor Woningbouw Jan Schaefer in het kabinet-Den Uyl. Die moet zich in zijn graf omdraaien als hij zou weten wat zijn partijgenoten ervan bakken. De woningmarkt is dramatisch vastgelopen. We hebben een minister bij VROM die opgaat in mooie milieuplannen, maar dat er ook gewoond moet worden, dringt onvoldoende door in Den Haag

De (gesubsidieerde) huren houden de komenden jaren slechts gelijke tred met de inflatie. Liberalisering van de woningmarkt vindt niet plaats. Bij gebrek aan stimuleringsmaatregelen is er te weinig doorstroming van goedkope huizen naar duurdere. Fiscale renteaftrek van hypotheken blijft een heilige koe. Procedures duren eindeloos. De staat heft 6 procent overdrachtsbelasting bij verkoop van ieder huis. Ziedaar een recept voor stagnatie. Wij handhaven verworven rechten en nieuwkomers kunnen barsten.

Corporaties, ook wel subsidiejunks genoemd, worden door het nieuwe kabinet gedwongen te investeren in ‘prachtwijken’, lees probleemwijken, en gaan nu vennootschapsbelasting betalen. Enkele beramen vluchtplannen om écht commercieel te worden want dan betalen ze minder belasting (..) Zij hebben gezamenlijk een vermogen van naar schatting 200 miljard, waarover enkele honderden bestuurders gaan, met beleid dat zich grotendeels onttrekt aan publiek toezicht.
Er is dus geen rendementsgedreven markt, onvoldoende transparantie en al helemaal geen prestatiemoraal. Hoe zou dat ook kunnen, corporaties en commerciële investeerders hebben vaak te maken met wethouders die zich verschuilen achter uitvluchten met bijvoorbeeld welstandcommissies. Bovendien hebben we (te veel) bestuurslagen die tegen elkaar inwerken en inspraakprocedures, ook van instanties die nauwelijks als belanghebbend kunnen worden beschouwd. Wie wordt hier niet moedeloos van?
Aangepaste woningen voor ouderen zijn schaars, maar de rekening voor falend beleid wordt vooral gepresenteerd bij jonge starters en immigranten. Starters moeten in een gezin allebei fulltime werken om een huis te kunnen betalen, als zij dat al kunnen vinden. Jaarlijks komen er minstens 15.000 immigranten, vooral uit Oost-Europa. Er zijn nu al 70.000 Oost-Europeanen in ons land, in 2010 zijn dat er 100.000 volgens het CPB. Dat is goed voor onze economische groei en als middel tegen vergrijzing. Maar waar moeten zij wonen, als konijnen in een hok? Dat vraagt om criminaliteit! Er moeten jaarlijks 100.000 huizen worden gebouwd om de woningnood binnen vijf of zes jaar op te heffen, maar we halen net 70.000. Als we al kunnen bouwen zoals in Almere dan bouwen we veel te weinig wegen en spoorlijnen om de mensen effectief naar hun werk te laten gaan. Binnen afzienbare tijd wonen er 400.000 mensen in Almere, maar hoe moeten die uit de polder komen?
Noodzakelijke maatregelen zijn snelle liberalisering van de markt met tijdelijk beschermende maatregelen voor lage inkomens. Huren worden trapsgewijze vrij. Overdrachtsbelasting wordt afgeschaft, evenals fiscale renteaftrek voor hypotheken. Inspraakprocedures worden sterk vereenvoudigd en er komt een minister die 100.000 huizen per jaar wil bouwen of anders aftreedt. Inderdaad ‘in gelul…’